نگم براتون
بعضی بازیها آنقدر جلوتر از زمان خودشان ساخته شدند که حتی بعد از سالها هنوز هم از خیلی بازیهای جدید قشنگتر بهنظر میرسند.
جالب اینجاست که بعضی عنوانهای امروزی با وجود حجم عجیب و سختافزار سنگین، هنوز نمیتوانند حس واقعی بودن یا جزئیاتی را ارائه دهند که این بازیها سالها قبل نشان داده بودند. از نورپردازی گرفته تا طراحی چهره و محیط، بعضی شاهکارها هنوز هم وقتی اجرا میشوند آدم را شوکه میکنند.
Red Dead Redemption 2؛ هنوز هم پادشاه گرافیک
باور کردنش سخت است که Red Dead Redemption 2 مربوط به چند سال قبل باشد.
جزئیات محیط، حرکت اسبها، آبوهوا و حتی واکنش شخصیتها هنوز هم از خیلی بازیهای جدید طبیعیتر بهنظر میرسند. بعضی وقتها فقط ایستادن وسط طبیعت بازی و تماشای غروب آفتاب کافی است تا بفهمید راکاستار چه شاهکاری ساخته.
Cyberpunk 2077؛ شهری که هنوز نسل جدید بهنظر میرسد
بعد از آپدیتها و بهینهسازیها، Cyberpunk 2077 تبدیل به یکی از خفنترین نمایشهای گرافیکی دنیای گیم شد.
نورهای نئونی شهر، انعکاسها و طراحی فوقالعاده Night City باعث شده بازی هنوز هم شبیه یک پروژه آیندهنگرانه باشد. مخصوصاً روی سیستمهای قوی، بعضی صحنهها بیشتر شبیه فیلم سینماییاند تا بازی.
The Last of Us Part II؛ جزئیاتی که دیوانهکنندهاند
خیلیها هنوز معتقدند انیمیشن چهره و احساسات شخصیتهای The Last of Us Part II از خیلی بازیهای جدید بهتر است.
نحوه حرکت، جزئیات صورت و طراحی محیط بازی آنقدر طبیعیاند که بعضی لحظهها فراموش میکنید با یک بازی ویدیویی طرف هستید. حتی بعد از سالها هنوز هم یکی از سنگینترین و واقعیترین تجربههای بصری محسوب میشود.
Metro Exodus؛ آخرالزمانی که نفس میکشد
Metro Exodus شاید کمتر از بقیه دربارهاش صحبت شود، اما از نظر نورپردازی و اتمسفر هنوز فوقالعاده است.
محیطهای برفی، تونلهای تاریک و جزئیات نور باعث شده فضای بازی حس واقعی و سنگینی داشته باشد. این بازی ثابت کرد گرافیک فقط به تعداد پیکسل نیست؛ اتمسفر هم مهم است.
Battlefield 1 و Ryse: Son of Rome؛ بازیهایی که پیر نشدند
Battlefield 1 هنوز هم یکی از زیباترین شوترهای جنگی دنیاست.
انفجارها، طراحی میدانهای جنگ و افکتهای صوتی و تصویری بازی حتی امروز هم خفن بهنظر میرسند.
از آن طرف Ryse: Son of Rome با اینکه خیلی قدیمیتر است، هنوز کیفیت چهرهها و نورپردازی فوقالعادهای دارد. خیلیها وقتی برای اولینبار بازی را میبینند باور نمیکنند مربوط به سالها قبل باشد.
چرا بعضی بازیهای قدیمی هنوز بهتر دیده میشوند؟
چون فقط روی قدرت خام تمرکز نکردند.
خیلی از این بازیها طراحی هنری، نورپردازی و جزئیات محیط را با دقتی ساختند که هنوز هم طبیعی بهنظر میرسد. بعضی بازیهای جدید فقط رزولوشن بالاتری دارند، اما آن حس زنده بودن را منتقل نمیکنند.
نتیجهگیری؛ گرافیک واقعی فقط درباره نسل جدید نیست
بعضی شاهکارها ثابت کردند اگر طراحی هنری و جزئیات درست باشند، بازی حتی بعد از سالها هم قدیمی نمیشود.
شاید تکنولوژی جلوتر رفته باشد، اما هنوز هم بعضی از این عنوانها وقتی اجرا میشوند، راحت میتوانند از خیلی بازیهای تازهمنتشرشده قشنگتر و واقعیتر بهنظر برسند.
دیدگاهتان را بنویسید